Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Η βυθοκόρηση του κεντρικού λιμανιού θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός σύγχρονου λιμανιού, τόσο επιβατικού και κρουαζιέρας όσο και εμπορικού, που θα καλύπτει τις αυξανόμενες ανάγκες της παγκόσμιας ναυτιλίας και του τουρισμού.
Ωστόσο την ίδια ώρα το έργο αυτό συνοδεύεται από έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, κυρίως λόγω πιθανών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά και του ότι προοδευτικά εξελίχθηκε σε ένα έργο που χρησιμοποιήθηκε όσο κανένα άλλο στην Ελλάδα για πολιτικούς λόγους.
Το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι το αν είναι απαραίτητη η βυθοκόρηση ή όχι.
Η βυθοκόρηση του λιμανιού του Πειραιά είναι υψίστης σημασίας για την αναβάθμιση των υποδομών του, καθώς θα επιτρέψει την πρόσβαση μεγαλύτερων πλοίων, όπως σύγχρονα κρουαζιερόπλοια και μεγάλα εμπορικά πλοία.
Η ζήτηση για υψηλού επιπέδου υπηρεσίες κρουαζιέρας αυξάνεται συνεχώς και ο Πειραιάς, ως το κύριο λιμάνι της χώρας, καλείται να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση. Επιπλέον η αναβάθμιση του λιμανιού θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας ως παγκόσμιου κόμβου εμπορίου και τουρισμού.
Η COSCO, ως κύριος διαχειριστής του λιμανιού, έχει δεσμευτεί για τη βυθοκόρηση, η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση υλικών από τον βυθό της θάλασσας και την αύξηση του βάθους του λιμανιού για την καλύτερη εξυπηρέτηση μεγάλων πλοίων. Το έργο αυτό είναι απαραίτητο για να πληροί το λιμάνι τις διεθνείς προδιαγραφές και να διατηρήσει τον Πειραιά στη λίστα με τα κορυφαία λιμάνια στη Μεσόγειο.
Παρά την αναγκαιότητα του έργου υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν.
Αυτές οι ανησυχίες έχουν οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις από περιβαλλοντικές οργανώσεις, πολιτικά κόμματα και πολίτες και έχουν μετατρέψει τον ΟΛΠ σε σάκο του μποξ ή στην καλύτερη περίπτωση σε ένα πρόσφορο πεδίο στο οποίο μπορεί κανείς ανέξοδα να χτίσει πολιτική καριέρα.
Υπάρχουν αρκετά τέτοια παραδείγματα ανθρώπων οι οποίοι με σημαία την προστασία της υγείας των Πειραιωτών κατάφεραν να χτίσουν πολιτικά προφίλ τα οποία απέδωσαν και τους προσέφεραν την δυνατότητα να εξελιχθούν σε πολιτικές καριέρες.
Πάρτε για παράδειγμα την περίπτωση του κινήματος «Ενεργοί Πολίτες της Α΄Κοινότητας – Όχι Λιμάνι στην Πειραϊκή» η ιδρύτρια του οποίου κυρία Μαρία Ζαχαρία είναι σήμερα ευρωβουλευτής με την Πλεύση Ελευθερίας της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Η κυρία Ζαχαρία υπήρξε και παραμένει ισχυρή πολέμιος του Οργανισμού Λιμένα Πειραιά από τότε που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι Κινέζοι. Από την άλλη η κυρία Κωνσταντοπούλου από πολύ νωρίς και ενώ ήταν ακόμη εξέχον πολιτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιταχθεί στις πολιτικές που προωθούσε η κυβέρνηση Τσίπρα σε σχέση με τον ΟΛΠ και την COSCO.
Οι απόψεις Κωνσταντοπούλου – Ζαχαρία πάνω στο θέμα αυτό συμπίπτουν και έτσι ήταν πολύ εύκολο η κυρία Ζαχαρία (πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και αυτή) να βρεθεί στο ευρωψηφοδέλτιο της Πλεύσης Ελευθερίας και στη συνέχεια να εκλεγεί και ευρωβουλευτής.
Η κυρία Ζαχαρία από την πλευρά της – και δικαίως – θα ισχυριστεί ότι η πολυετής συνδικαλιστική δράση της στο χώρο της ναυτιλίας ήταν αυτή που δημιούργησε το μαχητικό προφίλ που έχει σήμερα, αλλά – κακά τα ψέματα – αυτό δεν φτάνει για να σε πάει ως τις Βρυξέλλες.
Τον δρόμο της τον άνοιξε η Πλεύση Ελευθερίας και η κυρία Κωνσταντοπούλου και αυτό συνέβη εξαιτίας των θέσεων της κατά τηςCOSCO.
Με πολιτικούς όρους λοιπόν τα έργα που πραγματοποιεί ο ΟΛΠ στο λιμάνι φαίνεται πως δίνουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για την δημιουργία μιας αξιοσημείωτης πολιτικής καριέρας η οποία δυστυχώς δεν λαμβάνει υπόψη της το ενδεχόμενο να αποφασίσει αύριο η COSCOνα φύγει από την Ελλάδα.
Σε αυτό το ενδεχόμενο ποια θα είναι η τύχη του λιμανιού; Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την εθνική οικονομία και για το προφίλ της Ελλάδας ως μιας χώρας έτοιμης να δεχθεί και να στηρίξει μεγάλες ξένες επενδύσεις;
Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν ζητήματα και θέματα που θα πρέπει να εξετασθούν αλλά μια πιο συγκροτημένη πολιτική δράση η οποία θα έχει στο επίκεντρο της την επίλυση των προβλημάτων και όχι την πλήρη άρνηση και την σύγκρουση να ήταν πιο ουσιαστική και χρήσιμη.
Γιατί στο τέλος της μέρας το ζητούμενο είναι από τέτοια μεγάλα έργα ωφελημένο να βγαίνει το σύνολο των πολιτών της τοπικής κοινωνίας, αλλά και η εθνική οικονομία της χώρας.