Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Η κατάρρευση της Lehman έβαψε «κόκκινο» τον επόμενο Οκτώβριο, αφού το sell-off που πραγματοποιήθηκε κόστισε περίπου 9,5 τρισ. δολάρια από την αξία των μετοχών παγκοσμίως, περίπου δηλαδή το 1/3 από το «χάσιμο» όλης της χρονιάς. Επιπλέον, οι διαγραφές και οι ζημίες που προήλθαν από τον τραπεζικό κλάδο αγγιξαν τα 684 δισ. δολάρια. Παράλληλα, η κυβέρνηση Μπους, σε συνδυασμό με την μειοψηφία των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο, δε φαίνεται ικανή να διαχειριστεί την κρίση, καθώς το σχέδιο διάσωσης από τον τότε Υπουργό Οικονομίας Henry Paulson, ύψους 700 δισ. δολαρίων δεν τυγχάνει αμεσης έγκρισης. Την ίδια ώρα, ενώ για το αργό είχε ξεκινήσει η «κατρακύλα», εξακολουθούσε να βρίσκεται πάνω από τα 100 δολάρια, οι πωλήσεις κατοικιών είχαν υποχωρήσει σε χαμηλά 17 ετών, και η πίστη στις αγορές απλά να μην υπάρχει.
Κι ενώ κάθε asset class ζούσε το κραχ της, στην ισχυρότερη οικονομία του κόσμου γίνονταν εκλογές (5/11), με τους Αμερικανούς να πιστεύουν στην «αλλαγή» (change) και να ψηφίζουν τον πρώτο Αφροαμερικανό πρόεδρο στην ιστορία τους. Η κυβέρνηση Μπους, κατά πολλούς, κληροδότησε βαρύ φορτίο είτε από ιδεολογική τοποθέτηση, είτε από λάθους χειρισμούς, είτε, κατά αλλους, από επιθυμία αλλαγής ισορροπιών στις κεφαλαιαγορές. Η νέα κυβέρνηση τοποθετούσε ως μείζον ζήτημα την κατεύθυνση που πρέπει να λάβει ο καπιταλισμός, που τόσο χαρακτηριστικά εκφράστηκε από τις ΗΠΑ. Αναβρασμός επικράτησε και στη «Γηραιά Ήπειρο», με την βρετανική Bradford & Bringley και την ισλανδική Kaupthing να κρατικοποιούνται, και την Fortis να διασώζεται από την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Μάλιστα, η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας προχώρησε σε πρωτοφανή μείωση του βασικού της επιτοκίου κατά 3,5%, στον απόηχο της κατάρρευσης των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας.
Την ίδια ώρα ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλωντ Τρισέ νοσταλγούσε την «πειθαρχία» που επικρατούσε στις αγορές τις δεκαετίας μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλώνοντας ότι είναι πλέον ανάγκη «να γυρίσουμε στο Bretton Woods ... να γυρίσουμε στην πειθαρχία. Από την άλλη, η απόφαση της Προέδρου της Αργεντινής Cristina Fernandez να κατασχέσει η κυβέρνηση 29 δισ. δολάρια από τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία της χώρας, έπεσε σαν «κεραυνός εν αιθρία» στις αγορές, αυξάνοντας παράλληλα τις εκτιμήσεις ότι η χώρα οδεύει προς χρεοκοπία για δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία.
Στο μεταξύ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Νοέμβριο, χορήγησε το μεγαλύτερο ποσό των τελευταίων πέντε ετών, αφού συνολικά τα δάνεια τα οποία ενέκρινε μέχρι τότε αγγιξαν τα 41,8 δισ. δολάρια. Αναλυτικότερα, το ΔΝΤ ενέκρινε 16,4 δισ. δολάρια στην Ουκρανία, 15,7 δισ. δολάρια στην Ουγγαρία, 2,1 δισ. δολάρια στην Ισλανδία και 7,6 δισ. δολάρια στο Πακιστάν. Οι φόβοι για την αδυναμία της αναδυόμενης Ευρώπης να αποπληρώσει τα χρέη της, «στοίχειωσαν» τις αγορές, καθώς η χρηματοδότηση από την δύση αρχιζε να στερεύει και τα νομίσματα των χωρών της περιοχής βούλιαζαν όλο και πιο πολύ. Η εποχή της μοναδικής άνθησης που ζούσε η ΝΑ Ευρώπη έχει τελειώσει για τα καλά καθώς η παγκόσμια κρίση έχει χτυπήσει στην καρδιά των αναπτυσσόμενων οικονομιών και δεν φαίνεται πως θα αφήσει τις δυτικές τράπεζες να ανοίξουν τις πόρτες της πίστωσης προς την ανατολή.
Κι ενώ το 2008, «φεύγει» με τις Κεντρικές Τράπεζες να προσπαθούν να τονώσουν την οικονομία, διαμορφώνοντας τα επιτόκια σε ιστορικά χαμηλά, σχεδόν 2,6 εκατομμύρια θέσεις εργασίας χάθηκαν σε ολόκληρο το έτος, με το 1,9 εκατομμύριο να αντιστοιχεί στους τελευταίους τέσσερις μήνες μόνο. Το αργό βρίσκεται στα 37 δολάρια, και οι αναλυτές να μην ξέρουν τι να συστήσουν στους πελάτες τους. Το ΑΕΠ των ΗΠΑ και της Ευρωζώνης βρίσκεται σε τροχιά βαθειάς συρρίκνωσης και οι αγορές κάνουν προσπάθειες να απαγκιστρωθούν από την πορεία της οικονομίας.
Το 2009, μπαίνει με πολύ σκεπτικισμό και τον πολλά υποσχόμενο Μ. Ομπάμα, στο «τιμόνι» των ΗΠΑ. Το αργό υποχωρεί κάτω από τα 33 δολάρια, ενώ στις κεφαλαιαγορές οι αξίες των μετοχών έχουν φτάσει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, αντανακλώντας πληθωρισμό και τιμές ακινήτων. Η κυβέρνηση Ομπάμα πρ