Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Βρισκόμαστε μπροστά σε αδιέξοδο και το κακό αποτυπώνεται πρώτ απ όλα στην παιδεία. Διεθνής έρευνα για την αξιολόγηση των μαθητών και επομένως και των σχολείων μέσης εκπαίδευσης έδειξε ότι στο πλαίσιο των 30 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ, τα ελληνόπουλα κατατάχθηκαν στην προτελευταία θέση στις φυσικές επιστήμες, στην 28η θέση στα μαθηματικά και στην ίδια θέση στην ανάγνωση και κατανόηση κειμένου. Στις 57 συνολικά χώρες που περιέλαβε η έρευνα, οι αντίστοιχες θέσεις που κατέλαβαν οι έλληνες μαθητές ήταν αντίστοιχα η 38η, η 39η και η 36η (ΤΑ ΝΕΑ). Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ανάλογη είναι η κατάταξη για τους έλληνες φοιτητές και τα ελληνικά πανεπιστήμια και είναι καιρός επιτέλους να καταρρεύσει ο μύθος ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματά μας είναι καλύτερα άλλων βαλκανικών χωρών που συνήθως τα αντιμετωπίζουμε με περιφρόνηση και χλεύη.
Η έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας που μετράει την διαφθορά σε όλες σχεδόν τις χώρες και τις περιοχές του πλανήτη, μας τοποθέτησε έτος στην 56η θέση, δύο θέσεις χαμηλότερα από πέρυσι, σε σύνολο 181 χωρών. Φυσικά είμαστε μεταξύ των πρώτων στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση των 27 και επιβεβαιώνουμε την αξία μας καθημερινά. (ΤΟ ΒΗΜΑ). Μόλις χθές συνελήφθησαν δύο εφοριακοί που απαιτούσαν εκβιαστικά από επιχειρηματία «φακελλάρα» 20.000 ευρώ. ’λλωστε όλοι γνωρίζουμε και πάρα πολλοί από μας συμμετέχουμε στην εδραίωση της διαφθοράς σε όλο το μήκος και το πλάτος της χώρας. Ξέρουμε μάλιστα πολύ καλά τους τομείς που ξεχωρίζουν γιατί απλούστατα σ΄ αυτούς παρατηρούνται και τα περισσότερα παράλογα και παράνομα αιτήματα των πολιτών, οπότε το έδαφος είναι πιο πρόσφορο και για τους επίορκους υπαλλήλους.
Στην οικονομία τα πράγματα δεν είναι καλύτερα και ας προσπαθεί να πείσει διαφορετικά η κυβέρνηση και η Στατιστική Υπηρεσία του κ. Κοντοπυράκη. Μιλούν για υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά όχι για την ποιότητα και την προέλευση αυτής της ανάπτυξης. Στο μεταξύ ο ρυθμός ανόδου του πληθωρισμού έφθασε κοντά στο 4% και η ακρίβεια καλπάζει και αναμένεται να συνεχίσει με την ίδια ταχύτητα. Εισάγουμε μετά μανίας, εξάγουμε ελάχιστα κα το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών πάει κατά διαβόλου, χωρίς ανησυχεί κανείς ιδιαίτερα, αφού οι περισσότεροι διατηρούν την ψευδαίσθηση ότι ακόμη μπορούμε να τυπώνουμε χρήμα, ...που δεν μπορούμε αφού είμαστε στο ευρώ.
Στον ίδιο παρονομαστή περίπου βρίσκεταικαι η μοίρα των ελλήνων πολιτών, κρίνοντας από τα ευρήματα Του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής που αποτελεί βραχίονα της Κομισιόν (ΤΑ ΝΕΑ). Τα χρέη των ελλήνων από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες έφτασε το 2006 στο 13,11%, πού αποτελεί και την καλύτερη επίδοση στη ευρωζώνη, όπου ο μέσος όρος είναι μόλις 8,12% του συνολικού ΑΕΠ. Που σημαίνει ότιδεν προλαβαίνομε τηνακρίβεια και δανειζόμαστε σαν μουρλοί, αλλά σημαίνει επίσης ότι πολλοί διαχειρίζονται παράλογα τα οικονομικά τους και ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. Γιατί υπάρχει και αυτή η διάσταση στην Ελλάδα, όπου κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη για τα πραγματικά εισοδήματα λόγω του δανεισμού, αλλά και λόγω της μαύρης οικονομίας. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι χώρα και πολίτες πορεύονται προς το μέλλον βουτηγμένοι στα χρέη και βυθίζονται όλο και περισσότερο σε αυτά.
Θα μπορούσαν να αναφερθούν και πολλά άλλα παραδείγματα που αποδεικνύουν πλήρως το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε. Το Ασφαλιστικό είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό και σημαντικό, καθώς η μεν κυβέρνηση το αντιμετωπίζει επικοινωνιακά και χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο ή προτάσεις, τα δε κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και η κοινωνία γενικότερα, αρνούνταινα δουν ρεαλιστικά την κατάσταση και καταφεύγουν μόνιμαστο «όχι». Είμαστε η χώρα του βροντερού και υπερήφανου «όχι» σε οτιδήποτε και ίσως γι΄ αυτό και το γιορτάζουμε με τόση υπερηφάνεια. Αλλά μήπως το κυκλοφοριακό μας δεν βρίσκεται σε αδιέξοδο, καθώς η κάθε τετραμελής οικογένεια σχεδόν έχει δύο αυτοκίνητα και καβαλάμε το αυτοκίνητο 9 φορές την εβδομάδα κατά μέσο όρο για αποστάσεις μικρότερες του ενός χιλιομέτρου; Η μήπως δεν έχει φτάσει σε αδιέξοδο η ανεπάρκεια, ο κομματισμός και το ρο