Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Οι εκατέρωθεν βολές, κυρίως από πλευράς Ρωσίας, φαίνεται να αποτελούν περισσότερο τακτικές κινήσεις στην σκακιέρα των διεθνών σχέσεων και λιγότερο συνειδητή επιλογή κλιμάκωσης της υπάρχουσας κρίσης.
* Σε ένα κόσμο αλληλοεξαρτώμενο, τα συμφέροντα του Κρεμλίνου, του οποίου η περιστασιακή ισχύς δεν μπορεί να συγκριθεί με την αντίστοιχη της Ουάσιγκτον, εξυπηρετούνται αποτελεσματικότερα μέσω της συνεργασίας με τις ΗΠΑ παρά μέσω της αντιπαράθεσης, πολύ περισσότερο αν αυτή λάβει στοιχεία μόνιμου χαρακτήρα. Οι απαραίτητες για την ανταγωνιστικότητα της ρωσικής οικονομίας μεταρρυθμίσεις (π.χ. κατόπιν της ένταξης στον ΠΟΕ, προσέλκυση ξένων επενδύσεων αλλά και τεχνογνωσίας) δεν μπορούν να λάβουν χώρα χωρίς τη συμμετοχή ή έστω συγκατάθεση μέσω των διεθνών μηχανισμών που αυτές ελέγχουν- των ΗΠΑ. Παράλληλα, η Μόσχα επιδιώκει ένα σταθερό περιβάλλον συνολικά στο εξωτερικό της προκειμένου απρόσκοπτα να εξακολουθήσει τη λήψη των αναγκαίων διαρθρωτικών μέτρων ανοικοδόμησης της οικονομίας και της κοινωνίας της. Επιπλέον, στην πιθανή ανάγκη αναχαίτισης της κινεζικής απειλής το χαρτί των ΗΠΑ κρίνεται αρκούντως χρήσιμο για τη Μόσχα. Η αυτοπεποίθηση που προσφέρει στον Πούτιν η συγκυρία μετριάζεται τόσο από τις εμφανείς εσωτερικές αδυναμίες της Ρωσίας όσο και από το ότι η διεθνής επιρροή της χώρας, είτε σε γενικό πλαίσιο, είτε πολύ περισσότερο vis-à-vis με την Ουάσιγκτον, είναι σχετικά ανεπαρκής τουλάχιστον στο επίπεδο υλοποίησης των φιλόδοξων στόχων (όπως τους οριοθετεί ο Ρώσος πρόεδρος). Η λογική που αποδεδειγμένα διακατέχει τον Ρώσο πρόεδρο επιτάσσει περισσότερο μετριοπαθή στάση, λιγότερο επιθετική ρητορική και εν τέλει αποκλιμάκωση της εσχάτως εντεινόμενης έντασης.
* Από την άλλη τα ανοιχτά μέτωπα των ΗΠΑ, πιο συγκεκριμένα η συνεχιζόμενη ασαφής κατάσταση σε Αφγανιστάν και Ιράκ, η δυσκολία διαχείρισης του πυρηνικού προγράμματος πρωτίστως του Ιράν αλλά και της Βορείου Κορέας, το Κόσοβο, το εκκρεμές της Τουρκίας και το ενδεχόμενο επέμβασης στο Βόρειο Ιράκ, οι σοβαρές ενδείξεις αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής, η δυσκολία απεξάρτησης της Ευρώπης από τους ελεγχόμενους από τη Ρωσία υδρογονάνθρακες, η επί του παρόντος αποτυχία των δημοκρατικών μοντέλων Γεωργίας και χαρακτηριστικότερα της Ουκρανίας, το Σουδάν και η αστάθεια σε μέρος της Αφρικανικής Ηπείρου, η ανάδυση της Κίνας∙ όλα αυτά συνηγορούν στο ότι ούτε ο Λευκός Οίκος επιθυμεί την επιδείνωση στις σχέσεις με το Κρεμλίνο, πολύ περισσότερο από την στιγμή που η συγκατάθεση έως και συνεισφορά της Ρωσίας κρίνονται απαραίτητα συστατικά επιτυχούς έκβασης τουλάχιστον στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν (σε ρόλο διαμεσολαβητή) αλλά και του τελικού καθεστώτος του Κοσόβου. Οι Αμερικανοί λογικά δεν θα ρισκάρουν μία ανοιχτή αντιπαράθεση με τη Μόσχα, αφού κατά κάποιο τρόπο αυτό θα εντείνει τα αμερικανικά αδιέξοδα, υπονομεύοντας στην περίπτωση μη εξεύρεσης ή έστω απόδοσης οριστικής λύσης- την ήδη τρωθείσααξιοπιστία τους εμφανίζοντας τους να αδυνατούν να ασκήσουν την ηγεμονία τους με αποτελεσματικό τρόπο. Ο Λευκός Οίκος, εύλογα, προσπαθεί να αποδείξει στον υπόλοιπο κόσμο ότι η αποτυχία του στο Ιράκ δεν έχει επιφέρει σημαντικό αντίκτυπο στην ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών ούτε έχει επιδράσει αρνητικά, περιορίζοντας, την εμπλοκή των ΗΠΑ στα κρίσιμα παγκοσμίου ενδιαφέροντος ζητήματα∙ ότι εν τέλει η Ουάσιγκτον θα εξακολουθήσει να δραστηριοποιείται ενεργά στο διεθνές γίγνεσθαι και δεν «πάσχει» από ένα αλά Βιετνάμ σύνδρομο σχετιζόμενο με τα εντεινόμενα αδιέξοδά της στο Ιράκ. Παρότι οξύμωρο, σε αυτό του το εγχείρημα ο Μπους, αποδυναμωμένος στο εξωτερικό με σαφή αμφισβήτηση των επιλογών του, χρειάζεται συμμάχους στο εξωτερικό, μεταξύ αυτών λόγω περιστάσεων- και τη Ρωσία.
Η παγίδα για τη Ρωσία
* Δεν αποκλείεται η Μόσχα να πέφτει στην παγίδα εξάντλησης των διπλωματικών της ελιγμών- σε μία περίοδο μάλιστα που τα περιθώρια κινήσεων της έχουν πολλαπλασιαστεί- γύρω από την αντιπυραυλική προστασία, ζήτημα που τελικά μπορεί να αποδειχθεί ήσσονος σημασίας για τις ΗΠΑ. Εν ολίγοις, ο κίνδυνος για το Κρεμλίνο είναι η Ουάσιγκτον να επικαιροποίησε την