Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Ειδικότερα, και σύμφωνα με την μελέτη «Οι δαπάνες υγείας των ελληνικών νοικοκυριών», της Διεύθυνσης Οικονομικών Μελετών και Προβλέψεων της EurobankEFG, η σχέση μεταξύ δαπάνης για υγεία και κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών δεν είναι ίδια για τα φτωχά και τα μη φτωχά νοικοκυριά. Συγκεκριμένα, τα νοικοκυριά με υπεύθυνο συνταξιούχο αποτελούν την πλειοψηφία των φτωχών νοικοκυριών που δαπανούν για υγεία, ενώ η πλειοψηφία των μη φτωχών νοικοκυριών έχουν υπεύθυνο εργαζόμενο ηλικίας 45-64 έτη.
Έτσι, τα φτωχά νοικοκυριά δαπανούν για υγεία όταν η υγεία τους γίνεται περισσότερο ευπαθής λόγω ηλικίας και όχι νωρίτερα, σε αντίθεση με τα μη φτωχά νοικοκυριά που δαπανούν σε μικρή ηλικία καθώς μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Για τον ίδιο λόγο τα φτωχά νοικοκυριά που δαπανούν για υγεία είναι κυρίως νοικοκυριά μέχρι δύο μέλη, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά έχουν περισσότερα από δύο μέλη.
Ο υπεύθυνος των φτωχών νοικοκυριών που δαπανούν για υγεία είναι κατά κύριο λόγο απόφοιτος υποχρεωτικής εκπαίδευσης και ασφαλισμένος στον ΟΓΑ, σε αντίθεση με τα μη φτωχά νοικοκυριά όπου ο υπεύθυνος είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άνω και είναι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ. Ακόμα, παρατηρείται ότι στα φτωχά νοικοκυριά οι γυναίκες που δαπανούν περισσότερα από 50 ευρώ το μήνα είναι περισσότερες απ ότι οι άνδρες.
Τα παραπάνω χαρακτηριστικά των φτωχών νοικοκυριών είναι τα ίδια με τα χαρακτηριστικά των νοικοκυριών που δαπανούν για δημόσια υγεία. Αντίστοιχα, τα χαρακτηριστικά των μη φτωχών νοικοκυριών είναι τα ίδια με τα χαρακτηριστικά των νοικοκυριών που δαπανούν για ιδιωτική υγεία.
Περισσότερα νοικοκυριά της υπαίθρου δαπανούν για δημόσια υγεία παρά για ιδιωτική υγεία. Οι συγγραφείς αποδίδουν το γνώρισμα αυτό στην περιορισμένη πρόσβαση σε ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα των νοικοκυριών που μένουν σε αγροτικές περιοχές.
Εννέα στα δέκα φτωχά νοικοκυριά δαπανούν για δημόσια υγεία, ενώ ένα στα δύο μη φτωχά νοικοκυριά δαπανούν για δημόσια υγεία. Έτσι, τα φτωχά νοικοκυριά επιλέγουν τη δημόσια υγεία που είναι φθηνότερη απ την ιδιωτική λόγω της περιορισμένης οικονομικής δυνατότητας που έχουν, σε αντίθεση με τα μη φτωχά νοικοκυριά που μπορούν να αγοράσουν τις ακριβές υπηρεσίες ιδιωτικής υγείας λόγω της υψηλής αγοραστικής τους δύναμης.