Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Ήδη το προηγούμενο διάστημα, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έδειξε με σειρά δημόσιων παρεμβάσεων ότι έχει τοποθετήσει τις προσδοκίες του στο Eurogroup του προσεχούς Δεκεμβρίου, ώστε να λάβει κάποιες βραχυπρόθεσμες εξυπηρετήσεις οι οποίες, απέχουν αισθητά μεν από τον πολιτικό σχεδιασμό του Μαξίμου και τις ελληνικές επιθυμίες, αλλά, ωστόσο, θα επιτρέψουν την ένταξη των ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, στέλνοντας ένα ισχνό έστω μήνυμα εμπιστοσύνης στις προοπτικές της ελληνικής Οικονομίας.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί αυτός ο χαμηλότερος πλέον στόχος, είναι να ολοκληρωθούν πριν από το τέλος του χρόνου οι διαπραγματεύσεις για την δεύτερη αξιολόγηση, οι οποίες όμως, αν κρίνουμε από το κλίμα που διαμορφώνεται ήδη από τις πρώτες αναγνωριστικές «βολές», δεν πρόκειται να είναι ένας ανέμελος περίπατος, όπως προϊδέαζε ο πρωθυπουργός.
Η αμφισβήτηση των δημοσιονομικών επιδόσεων της χώρας από τους δανειστές, σε συνδυασμό με την σκληρή στάση τους στα εργασιακά, επαναφέρει στην ατμόσφαιρα των συνομιλιών το ενδεχόμενο να υποδειχθεί η λήψη πρόσθετων και μόνιμων μέτρων για την περιστολή δαπανών, σε έναν προϋπολογισμό μάλιστα που σύμφωνα και με το αρμόδιο γραφείο της Βουλής, είναι φοροκεντρικός και ελάχιστες προβλέψεις περιλαμβάνει από έσοδα ιδιωτικοποιήσεων και μείωση κρατικών δαπανών, όπου αυτή είναι εφικτή.
Στη ρητορική του πρωθυπουργού, χαιρετίζονται τα «απτά αποτελέσματα που έχει η μάχη κατά της φοροδιαφυγής» και η «σταθεροποίηση της Οικονομίας και του Τραπεζικού Συστήματος».
Ωστόσο, όπως παρατηρεί η αγορά, πρόκειται κυρίως για πολιτικού και ψυχολογικού χαρακτήρα προβολές στην πραγματικότητα, από την στιγμή που η πρόσβαση των επιχειρήσεων σε φθηνό τραπεζικό χρήμα είναι κλειστή και η φοροδιαφυγή στη χώρα, δεν έχει ιδιαίτερους λόγους να είναι ανήσυχη. Η ρύθμιση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων που υπερβαίνουν τα 65 δις ευρώ, «θα ήταν μια κάποια λύσις» και προφανώς θα συνιστούσε κατά πολλούς και μέσα σε κυβερνητικούς κύκλους, ένα θετικό σοκ, που θα βοηθούσε να αλλάξει το οικονομικό κλίμα, ώστε να αναδιαταχθεί το τοπίο σε ρεαλιστικότερες βάσεις και να συγκεντρωθούν σε συγκεκριμένους παραγωγικούς στόχους οι υγιείς δυνάμεις της χώρας.
Αυτό βέβαια, όπως παρατηρούν οι κακεντρεχείς, προϋποθέτει την ύπαρξη στόχων…
Γιώργος Χατζηδημητρίου