Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Το δημοσίευμα, φιλοξενεί απόψεις του Βρετανού οικονομολόγου Philippe Legrain, ο οποίος από τον Φεβρουάριο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2014 διετέλεσε επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων του πρώην προέδρου της Κομισιόν Jose Manuel Barroso. Ο Legrain υποστηρίζει πως οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης δεν είναι διατεθειμένες να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του ελληνικού χρέους, αλλά απλά μεταθέτουν τη λήψη των απαραίτητων αποφάσεων, έως ότου οι επικεφαλής των φορέων χάραξης πολιτικής που εμπλέκονται σήμερα στην υπόθεση συνταξιοδοτηθούν και απεμπλακούν από το ζήτημα.
H WSJ αναφέρεται στο αίτημα τους ΣΥΡΙΖΑ για ελάφρυνση του χρέους και εστιάζει σε δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος σε όλη την Ευρώπη που να θεωρεί σοβαρά ότι το χρέος στην Ελλάδα είναι βιώσιμο και πρέπει να αποπληρωθεί στο ακέραιο.
Ταυτόχρονα, εστιάζει στη θέση εκείνων που υποστηρίζουν ότι το ελληνικό χρέος δεν πρέπει να εξετάζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά ως προς το κόστος εξυπηρέτησής του και τους τόκους που πρέπει να καταβάλει ετησίως η χώρα. Στη βάση αυτή αναφέρεται σε δηλώσεις του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Klaus Regling ότι η μεγάλη μείωση των πληρωμών για τους τόκους του ελληνικού χρέους και η επέκταση των αποπληρωμών έως το 2054 ισοδυναμούν οικονομικά με κούρεμα.
Η Wall Street Journal σημειώνει πως η επιχειρηματολογία του Regling«δεν έχει πείσει τους πάντες», παραθέτοντας την άποψη του Philippe Legrain ο οποίος υποστηρίζει πως η Ελλάδα έπρεπε να είχε λάβει ελάφρυνση του χρέους το 2010, αντί να αναγκαστεί να πληρώσει τα χρέη της στο ακέραιο, κάτι που δεν έγινε προς όφελος των τραπεζών στη Γερμανία, στη Γαλλία και αλλού. «Τώρα, υπό το βάρος της θλιβερή πολιτικής και οικονομικής κληρονομιάς της εν λόγω απόφασης, οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης το μόνο που κάνουν είναι να κλωστούν το τενεκεδάκι πιο κάτω στο δρόμο (σ.σ. μεταθέτουν το πρόβλημα,) είτε επ 'άπειρον είτε τουλάχιστον έως ότου η τρέχουσα γενιά των φορέων χάραξης πολιτικής να συνταξιοδοτηθεί» είπε χαρακτηριστικά ο Legrain.
Ο ίδιος εξέφρασε αμφιβολίες για το εάν το ελληνικό χρέος θα μειωθεί ως ποσοστό του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια διαμορφούμενο στο στόχο της ευρωζώνης για 124% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, κάτι που όπως επεσήμανε βασίζεται σε πάρα πολύ αισιόδοξες προβλέψεις για την ανάπτυξη, αλλά και για τα πρωτογενή πλεονάσματα του προϋπολογισμού. «Καμία άλλη χώρα δεν έχει κάνει αυτό που η Ελλάδα καλείται να κάνει», είπε.
Η εφημερίδα σημειώνει πως αν και οι τόκοι που καλείται να καταβάλει η Ελλάδα προς τους δανειστές της είναι χαμηλοί σε ονομαστικούς όρους, ήτοι για δάνεια 142 δισ. ευρώ από τον EFSF η χώρα πληρώνει επιτόκιο μόλις 0,5% πάνω από τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια της αγοράς, που σήμερα είναι κοντά στο μηδέν, ωστόσο η πραγματική επιβάρυνση είναι υψηλότερη, επειδή ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι αρνητικός.
«Σε στενά οικονομικούς όρους το χρέος της Ελλάδας φαίνεται αρκετά διαχειρίσημο. Είναι η πολιτική που το καθιστά προβληματικό», καταλήγει η εφημερίδα.