Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Με σχέδιο κοινής υπουργικής απόφασης (ΚΥΑ) που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση, η οποία θα ολοκληρωθεί την 1η Σεπτεμβρίου 2016, το ΥΠΕΝ υιοθετεί την κοινοτική οδηγία-πλαίσιο για τη διαχείριση των υδάτων (2000/60/ΕΚ), που προβλέπει τον συνυπολογισμό στα τιμολόγια του νερού:
Σύμφωνα με στελέχη του ΥΠΕΝ, σήμερα, το κύριο πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι άλλο από το γενικό χάος που επικρατεί στην τιμολόγηση των υδάτων, καθώς ειδικά στην περίπτωση του αρδευτικού ισχύουν διαφορετικοί (έως και καθόλου) κανόνες σε κάθε περιοχή.
«Δεν είναι δυνατόν να γίνεται τιμολόγηση του νερού, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικά στοιχεία για το πραγματικό κόστος του» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Με την προωθούμενη ΚΥΑ για τη διαχείριση των υδάτων γίνεται για πρώτη φορά αναφορά στην ανάκτηση του κόστους υπηρεσιών του νερού, ενώ καθορίζονται οι διαφορετικές συνιστώσες που θα πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την τιμολόγηση.
Ειδικότερα, στο εξής κατά την τιμολόγηση του νερού θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:
Το σχέδιο που τέθηκε σε διαβούλευση, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, καλύπτει όλες τις χρήσεις ύδατος (ύδρευση, άρδευση, βιομηχανικές ανάγκες κ.λπ.) και όλους τους παρόχους υπηρεσιών νερού, ενώ προβλέπει «την ανάκτηση του κόστους των υπηρεσιών ύδατος ευέλικτα και σταδιακά, ως εργαλείο εξοικονόμησης της κατανάλωσης ύδατος».
Επίσης, περιλαμβάνει το περιβαλλοντικό κόστος και το κόστος του πόρου (περιβαλλοντικό τέλος) ως εγγύηση για τη βιώσιμη χρήση των υδατικών πόρων.
Ακόμα, επιστρέφει στο περιβάλλον το εισπραττόμενο περιβαλλοντικό τέλος μέσω του Πράσινου Ταμείου, ενώ παράλληλα «τιμολογεί το νερό με ευέλικτο χρονικά και δίκαιο κοινωνικά τρόπο, προβλέποντας κλιμακωτό τιμολόγιο».
«Το νερό είναι κοινό αγαθό. Η κοινοτική οδηγία δεν ζητεί την τιμολόγησή του, αλλά τη σωστή τιμολόγηση των υπηρεσιών που χρειάζονται για να έχουμε πρόσβαση στο αγαθό» εξηγούν τα στελέχη του ΥΠΕΝ και προσθέτουν:
«Και όλα αυτά με μια σχετικότητα. Για παράδειγμα, αν συνυπολογιζόταν το κόστος κατασκευής και λειτουργίας των υποδομών ώστε να φθάσει νερό στο Λεκανοπέδιο, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταφορά νερού από τον Μόρνο και τον Εύηνο, το ποσό που θα έπρεπε να πληρώνει ο καταναλωτής θα ήταν υπέρογκο. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να συμβεί. Για αυτό και οι εταιρείες ύδρευσης, όπου υπάρχουν, εφαρμόζουν κλιμακωτές χρεώσεις».
Η έγκριση του νέου πλαισίου διαχείρισης-κοστολόγησης των υδάτων, που αποτελεί πλέον και μνημονιακή υποχρέωση όπως υποστηρίζουν από το ΥΠΕΝ, δεν συνεπάγεται αυτομάτως την αλλαγή στην τιμολόγηση του νερού.
«Το πλαίσιο περιλαμβάνει γενικούς κανόνες, κατευθυντήριες αρχές και τη μεθοδολογία υπολογισμού του κόστους του νερού σε κάθε περιοχή και ανάλογα με τη χρήση, καθώς τα χαρακτηριστικά κάθε υδατικού διαμερίσματος διαφέρουν», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, είναι «να οργανωθεί και το χάος». Η σχετική μελέτη που έχει εκπονηθεί για λογαριασμό του υπουργείου με κοινοτική χρηματοδότηση, υποδεικνύει ένα «μωσαϊκό κανόνων και πρακτικών».
Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά την ύδρευση:
Σε ό,τι αφορά την άρδευση: