Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Ο αποκλεισμός της χρησιμοποίησης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας «λόγω της εμμονικής, ιδεολογικής, θρησκευτικής επιμονής στην εφαρμογή αυστηρής επιβολής όρων είναι ανεύθυνος», δηλώνει ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Libération.
Για τον πρώην πρόεδρο της Κομισιόν «η αδιαλλαξία της Ολλανδίας είναι ακόμη πιο ακατανόητη από την στιγμή που ο ΕΜΣ δεν θα είναι αρκετός για την ανάκαμψη των ευρωπαϊκών οικονομιών».
Ο Ζαν-Κοντ Γιούνκερ τάσσεται υπέρ της δημιουργίας δυνατότητας ευρωπαϊκού δανεισμού μέσω της έκδοσης «κορονο-ομολόγων». «Τον Δεκέμβριο 2010, ως πρόεδρος του Eurogroup, είχα προτείνει την δημιουργία ευρωομολόγων, ώστε όλα τα μέλη της ευρωζώνης να επωφεληθούν από το ίδιο επιτόκιο. Αλλά πρέπει να υπάρξει διαχωρισμός με τα «κορονο-ομόλογα»: δεν πρόκειται για αμοιβαιοποίηση των προηγουμένων εθνικών χρεών, μία ιδέα κατά της οποίας ξεσηκώθηκε η μισή Ευρώπη, αλλά για την αμοιβαιοποίηση του χρέους που θα γεννηθεί από την χρήση των αναγκαίων δημοσιονομικών μέσων για την αντιμετώπιση της κρίσης του κορονοϊού» εξηγεί.
«Πρόκειται για την οργάνωση με αλληλεγγύη αυτής της χρηματοδότησης της παρούσας κρίσης με την συνέργεια διαφόρων εργαλείων: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ΕΜΣ, ευρωπαϊκός προϋπολογισμός και, τέλος, κορονο-ομόλογα» συμπληρώνει ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
Ο ίδιος βλέπει «κίνδυνο οι χώρες του (ευρωπαϊκού) νότου να γυρίσουν την πλάτη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, εάν η Ένωση δεν μπορέσει να αντιδράσει με το αντανακλαστικό της αλληλεγγύης που χρειάζεται».
«Η ρητορική της Ολλανδίας συνίσταται στο να λένε ότι δεν έχουν υποχρέωση να πληρώσουν τα χρέη των άλλων: όμως, δεν πρόκειται για παρελθόντα χρέη, αλλά για την οργάνωση της μελλοντικής χρηματοδότησης του κόστους της κρίσης», λέει ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, χαρακτηρίζοντας «εσφαλμένες και σκανδαλώδεις» τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας Βόπκε Χέκστρα «που ζητούσε ένα πλαίσιο ελέγχου των δημοσιονομικών πολιτικών των χωρών του νότου».