Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Υπό τις παρούσες συνθήκες, το στοιχείο που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι η ένταση, αφενός, των κοινωνικών αντιδράσεων και η σχετικά χαλαρή στάση, αφετέρου, της αντιπολίτευσης.
Η ΝΔ υπό νέα ηγεσία, διαμηνύει ξεκάθαρα ότι δεν συναινεί μεν σε ενδεχόμενο σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης, υιοθετεί δε μία εξισορροπητική και μάλλον εποικοδομητική θέση στο προσφυγικό, το οποίο θέλει να εμφανίζεται ότι το αντιμετωπίζει ως εθνικό θέμα.
Η στάση αυτή της αντιπολίτευσης, δεν χωρεί πολλές ερμηνείες.
Η νέα ηγεσία της θεωρεί ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της, βλέπει ότι δεν έχει λόγο να κάνει το λάθος που έκανε ο Αλ. Τσίπρας και να διεκδικήσει την εξουσία εν μέσω εκκρεμοτήτων και αναμένει τις κινήσεις της κυβέρνησης προτού αποφασίσει το οτιδήποτε.
Την ίδια στιγμή, οι ξένες κυβερνήσεις και τα όργανα της Ενωσης προφανώς και επιχειρούν να «κεφαλαιοποιήσουν» τις εξελίξεις του προηγούμενου έτους και ειδικότερα από το καλοκαίρι κι έπειτα και αφότου ο Τσίπρας έκανε το «όχι» του δημοψηφίσματος «ναι» και συνθηκολόγησε υπογράφοντας το μνημόνιο.
Με λίγα λόγια, για την Ευρώπη η κυβέρνηση Τσίπρα εξακολουθεί να είναι χρήσιμη και αυτό είναι αισθητό σε κάθε συνομιλία με ξένο διπλωμάτη που βρίσκεται στην Αθήνα.
Γι' αυτούς, τα μέτρα που συζητούνται, έστω και εν μέσω αυτών των αντιδράσεων, μόνο από μία κυβέρνηση της, έστω κατ' επίφασιν, αριστεράς μπορούν να περάσουν.
Και πάντως, μόνο μία τέτοια κυβέρνηση μπορεί να διαμορφώσει τις συνθήκες ώστε να περάσουν κάποια στιγμή, καθώς η λογική που επικαλείται και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σήμερα («αν δεν γίνει μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, δεν θα μπορούν να καταβληθούν συντάξεις»), αφαιρεί στην ουσία μελλοντικά επιχειρήματα από την σημερινή κυβέρνηση για την περίοδο που θα βρεθεί στην αντιπολίτευση.
Υπό την έννοια αυτή, η κυβέρνηση της αριστεράς είναι πλέον σαφές ότι είναι χρήσιμη για την Ευρώπη. Κάνει, έστω και με γκροτέσκ τρόπο αυτά που οι προηγούμενες δεν θα μπορούσαν και ταυτόχρονα «κοιμίζει» κοινωνικές ομάδες και επαγγελματικές τάξεις (συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους), διακηρύσσοντας ότι παλεύει για τα συμφέροντά τους. Το θέμα είναι για πόσο θα διαρκέσει η υπνωτιστική επίδραση της σημερινής κυβέρνησης.
Σε αυτό το παιχνίδι και με την αποσταθεροποίηση να παραμένει ο άγνωστος Χ του πολιτικού παιχνιδιού, η «χρησιμότητα» της αριστεράς ενδέχεται όμως πράγματι να αποδειχθεί μία καθοριστικής σημασίας παράμετρος, με ιστορικές διαστάσεις.