Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Οι πολιτικοί κοιτούν πως θα επανεκλεγούν, πως θα διορίσουν φίλους και γνωστούς και πως θα ξαναπάρουν την ρεβάνς από την σημερινή κυβέρνηση η οποία με τη σειρά της θέλει να μην καταποντισθεί αλλά να έχει ένα αξιοσέβαστο ποσοστό για να διεκδικήσει ξανά την εξουσία ίσως σε πιθανές εκλογές το 2020 εάν δεν προκύψει εκλογή προέδρου δημοκρατίας που απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών.
Προφανώς και οι πολιτικοί σ αυτή τη χώρα δεν έχουν αντιληφθεί ότι τελικά καταφέραμε ως Ελληνες πολίτες να μην φταίμε για τίποτα σε ότι συνέβη στη χώρα από το 2010 μέχρι σήμερα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν για τα 3 μνημόνια που θέρισαν τουλάχιστον 2 γενιές και μείωσαν το ΑΕΠ κατά 25% οδηγώντας στην μετανάστευση 500.000 λαμπρά μυαλά φταίει ο Γερμανός, ο Αμερικανός, ο Ρώσος και εμείς δεν φταίμε σε τίποτα, είναι να σαν να δηλώνουμε ότι είμαστε άχρηστοι για οποιοδήποτε έργο.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που πέτυχε κάτι στη ζωή του και να μην έχει φταίξει στο παραμικρό. Είναι σαν να ομολογείς ότι είσαι εκτός του κόσμου τούτου, σε ένα περιβάλλον ατέρμονης αθωότητας , ένα είδος ανεύθυνου παραδείσου.
Το μείζον πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι η φτωχοποίηση για το μεγαλύτερο μέρος των συμπολιτών μας. Είναι ότι ως πολίτες έχουμε ηττηθεί ως ψυχές και έχουμε συντριβεί ως μυαλά. Αυτή ακριβώς η κατάσταση υψώνει το καθήκον για όλους μας την επόμενη μέρα σε τέτοιο βαθμό που τρομάζει κανείς.
Μία ηττημένη κοινωνία ψυχολογικά θέλει μεγάλες αποφάσεις και ισχυρό κίνητρο για να ξαναβρεί την ελπίδα και το κουράγιο να παλέψει να ξαναφτιάξει τη χώρα. Εξάλλου η πλειοψηφία των πολιτών έχει εθισθεί σε επιδοματική πολιτική και σε συντάξεις-ψίχουλα.
Οι ικανοί και άριστοι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα και όσοι ακόμη απομένουμε να δουλεύουμε και να πληρώνουμε τους φόρους την μόνη ευχή που κάνουμε για το 2019 είναι να έχουμε την υγεία μας. Κανείς από το σημερινό φάσμα των πολιτικών δεν εμπνέει μία κοινωνία καταπονημένη και απογοητευμένη που απλώς έχει συμβιβασθεί ότι δεν θα μπορέσει να απολαύσει τους κόπους μίας στερημένης ζωής για να ζήσουν καλύτερα τα παιδιά της που ήδη έχουν φύγει από τη χώρα.