Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Αμέσως μετά το τέλος του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου (11 Νοεμβρίου 1919) ξεκινά η σύγκρουση της Γερμανίας και Πολωνών κατοίκων της περιοχής που εξεγείρονται και διεκδικούν την ενσωμάτωση της Σιλεσίας στην Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία που μόλις έχει αποκτήσει την ανεξαρτησία της (11 Νοεμβρίου 1919). Κέντρο της αντίστασης αλλά και κύριο διακύβευμα της σύγκρουσης, η πόλη Gleiwitz.
Για να λύσει ειρηνικά το πρόβλημα η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) προκηρύσσει δημοψήφισμα στις 20 Μαρτίου 1921 ώστε να αποφασίσουν οι κάτοικοι της πόλης σε ποια χώρα θέλουν να ανήκουν. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα φθάνει στο 97% και τα αποτελέσματα ήταν καταλυτικά. Το 78,7 % των κατοίκων (32.029 ψήφοι) τάσσεται υπέρ της παραμονής στην Γερμανία ενώ μόλις το 21% των πολιτών (8.558 ψήφοι) τάσσεται υπέρ της ενσωμάτωσης στην Πολωνία. Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων η ΚτΕ αποφασίζει ότι οι πόλεις Gleiwitz (Πολωνικά: Gliwice), Hindenburg (Πολωνικά: Zabrze) και Beuthen (Πολωνικά: Bytom) θα παρέμεναν στην Γερμανία ενώ το Ανατολικό τμήμα της Άνω Σιλεσίας, με πρωτεύουσα την πόλη Kattowitz θα αποτελούσε επαρχία της Πολωνίας.
Η πόλη πρωταγωνιστεί τραγικά στην παγκόσμια ιστορία, τον Σεπτέμβριο 1939. Συγκεκριμένα: Την νύχτα της 31ης Αυγούστου μέλη των SS που φορούν Πολωνικές στολές καταλαμβάνουν τον Γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης και υποχρεώνουν τους εκφωνητές να μεταδίδουν στα Πολωνικά εκπομπές με αντί-γερμανικό περιεχόμενο και μηνύματα που καλούσαν τους κατοίκους της περιοχής σε ένοπλή αντίσταση εναντίον της Γερμανίας. Οργανωμένη προβοκάτσια με προφανή στόχευση να προβληθεί η στρεβλή είδηση ότι η Πολωνία εισέβαλε στην Γερμανία και Πολωνοί στρατιώτες κατέλαβαν τον ραδιοφωνικό σταθμό.
Το πρωί της επόμενης ημέρας, την 1η Σεπτεμβρίου, ο Γερμανικός στρατός εισβάλει στην Πολωνία. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Χίτλερ μιλά στην Γερμανική Βουλή (Ράιχσταγκ). Η ομιλία του αναμεταδίδεται από το κρατικό ραδιόφωνο. Ο Χίτλερ ενημερώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο τους Γερμανούς βουλευτές και πολίτες καθώς και την ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινή γνώμη ότι από το πρωί ο Γερμανικός στρατός «αντεπιτίθεται» και «ανταποδίδει τα πύρα». Παράλληλα το Γερμανικό Υπουργείο Τύπου (Προπαγάνδας) απαγορεύει την χρήση της λέξης «πόλεμος» και επιβάλει την λέξη «αντεπίθεση».
Προφανής στόχος μέσα από την διαστρέβλωση των γεγονότων να χειραγωγηθεί η γερμανική και παγκόσμια κοινή γνώμη υπέρ της ναζιστικής άποψης, ότι η Γερμανία είναι θύμα της Πολωνικής επιθετικότητας. Η ιστορική συνέχεια είναι γνωστή. Η Μ. Βρετανία με την απειλή κήρυξης πολέμου ζητά από τους Γερμανούς να αποχωρίσουν από τα Πολωνικά εδάφη. Οι Ναζί αρνούνται και η Μ. Βρετανία κηρύσσει στις 3 Σεπτεμβρίου 1939 τον πόλεμο στην Γερμανία. Την στάση της Μ. Βρετανίας ακολουθούν αυθημερόν η Γαλλία, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Τέτοιες ημέρες πριν ακριβώς 85 χρόνια αρχίζει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Άραγε, την άνοιξη του 1945 λίγο πριν την καταστροφική ήττα και την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας, πόσοι από τους Γερμανούς που εκείνες τις μοιραίες ημέρες του Σεπτέμβρη 1939, πεισμένοι από τις ομιλίες του Χίτλερ ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες για διαδηλώσουν υπέρ της πολιτικής των Ναζί, είχαν επιβιώσει;
Το “Επεισόδιο του Gleiwitz”, θεωρείται ακόμα και σήμερα ως το κορυφαίο παράδειγμα επιτυχημένης προπαγάνδας αφού κατορθώνει να χειραγωγήσει σχεδόν σε απόλυτο βαθμό την κοινή γνώμη. Ο πιο μορφωμένος, εκείνη την περίοδο ευρωπαϊκός λαός, οι Γερμανοί, πείθεται από τους Ναζί και τους ακολουθεί εθελοντικά στην πολεμική περιπέτεια, που οδηγεί τελικά στην καταστροφή.
Στην Ελλάδα του 2024 δεν είναι εύκολο να πας αντίθετα στην περιρρέουσα λογική που καλλιεργείται και συντηρείται από πληθώρα δημοσιευμάτων, που υποστηρίζουν ότι στα πλαίσια του εφικτού η οικονομία πάει καλά. Η στήλη το τόλμησε και πριν λίγες ημέρες διατύπωσε τις ενστάσεις της σχετικά με την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της κυβερνητικής πολιτικής όπως αυτοί περιγράφονται στο επίσημο κείμενου του κρατικού προϋπολογισμού 2024 (27 Αυγούστου- Τους λείπουν 1,2 δις euro. Δεν τα λες και λίγα»).
Επιγραμματικά σε εκείνο το άρθρο η στήλη πρόβλεπε ότι ο επίσημος στόχος του προϋπολογισμού για ρυθμό ανάπτυξης 2.9% δεν επρόκειτο να επιτευχθεί επειδή
1. Η αύξηση των επενδύσεων το α’ τρίμηνο ήταν (2.9%) υστερούσε δηλαδή σημαντικά του επίσημου στόχου του προϋπολογισμού που ήταν 15%.
2. Η λιανική κατανάλωση, το 70% του ΑΕΠ (περίπου) παρουσίαζε πτωτικές τάσεις.
3. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου που το 2023 παρουσίασε μείωση άρχισε και πάλι να αυξάνεται αφού και πάλι εμφανίζεται το φαινόμενο να μειώνονται οι εξαγωγές και αυξάνονται οι εισαγωγές.
4. Και τέλος στον Τουρισμό, την βαριά βιομηχανία της χώρας αρχίζει να εμφανίζεται ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο. Μειώνεται η κατά κεφαλή τουριστική δαπάνη.
Όλα τα παραπάνω καθήλωσαν το α’ τρίμηνο 2024 τον ρυθμό ανάπτυξης στο 2.1% (ΕΛΣΤΑΤ) και συνηγορούσαν σε πρόβλεψη για τελική ετήσια τιμή ανάπτυξης από 2.2% έως 1.9%, δηλαδή μία σχετικά σοβαρή έως μεγάλη απόκλιση από τον ρυθμό ανάπτυξης 2.5%, ήτοι τον αναθεωρημένο σιωπηρά στόχο για την ανάπτυξη που αποδέχεται πλέον το οικονομικό επιτελείο.
Την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ ο ρυθμός ανάπτυξης του β’ τριμήνου που ήταν 2.3 %. Συνεπαγωγικά λοιπόν και βάσει των πραγματικών στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ ο ρυθμός ανάπτυξης το α’ εξάμηνο 2024 είναι 2.2%. Δηλαδή ο ρυθμός ανάπτυξης του α' εξαμήνου υπολείπεται κατά 0.3% ή 600 εκατ. euro (περίπου) από τον αναθεωρημένο σιωπηρά στόχο του προϋπολογισμού που είναι όπως προαναφέραμε το 2.5%.
Και για όσους δεν κατάλαβαν. Σε απλά Ελληνικά και Μαθηματικά. Για να επιτευχθεί ο σιωπηρά αναθεωρημένος από το οικονομικό επιτελείο αναπτυξιακός στόχος του 2.5% πρέπει το β’ εξάμηνο 2024 ο ρυθμός ανάπτυξης να φθάσει στο 2.8%. Δύσκολο έως πάρα πολύ δύσκολο.
Δυσοίωνη και απαισιόδοξη αλλά καθ’ όλα λογική πρόβλεψη, αφού όπως αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ,
1. Οι επενδύσεις το β’ τρίμηνο 2024 και σε σύγκριση με το β’ τρίμηνο του 2023 αυξήθηκαν μόνο κατά 3.9% (πολύ μακριά από τον κυβερνητικό στόχο για ετήσια αύξηση επενδύσεων 15%).
2. Η λιανική κατανάλωση το β’ τρίμηνο 2024 αυξήθηκε 0.9% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2023. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι με ετήσιο πληθωρισμό 2.5%-3% η λιανική κατανάλωση σε όγκους μειώνεται.
3. Στο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου τα επίσημα στοιχεία αρχίζουν και εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Ιουλίου 2024 το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου ήταν 19.390 δις euro ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα του 2023 ήταν 17.683 δις euro,δηλαδή αύξηση 1.707 δις euro η 9.6%.
Απομένουν λοιπόν τα τουριστικά έσοδα για να σώσουν την παρτίδα. Θα φτάσουν; Μία πρώτη και μάλλον αξιόπιστη πρόβλεψη θα έχουμε όταν ανακοινωθούν τα τουριστικά έσοδα του Ιουλίου.
Όμως όλα αυτά δεν πτόησαν την κυβέρνηση, που θεώρησε την αναπτυξιακή επίδοση 2.3% του β’ τριμήνου ενθαρρυντική γιατί είναι η δεύτερη καλύτερη στην Ε.Ε.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο Πρωθυπουργός κάτι έπρεπε να πει λίγες ώρες πριν την ομιλία του στα εγκαίνια της ΔΕΘ.
Ταυτόχρονα όμως δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε ότι η Ελληνική οικονομία, η δεύτερη σε ρυθμό ανάπτυξης το β΄ τρίμηνο 2024 οικονομία της Ε.Ε., είχε ολόκληρο το 2023 τους δεύτερους χειρότερους (μετά την Βουλγαρία) μισθούς σε αγοραστική δύναμη στην Ε.Ε. Άσχημη για τους περισσότερους Έλληνες πραγματικότητα, που δεν πρόκειται να αλλάξει στο ορατό μέλλον. Άραγε πόσο πιο δυστυχισμένοι από τους Έλληνες είναι οι Βέλγοι, που έχουν τον 6ο ισχυρότερο μισθό σε αγοραστική δύναμη πανευρωπαϊκά και ανάπτυξη το β΄ τρίμηνο 2024 λίγο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
Για το θέμα του πολύ χαμηλού σε αγοραστική δύναμη μισθού, ο Πρωθυπουργός δεν κάνει κανένα σχόλιο. Όταν τα πραγματικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα και ίσως επίκειται κρίση, δεν θα κάνει κακό λίγη αυτοκριτική και διόρθωση πορείας. Αρετές όμως που όπως έχει αποδείξει η πρόσφατη παγκόσμια ιστορία η νεοφιλελεύθερη κοσμοθεωρία δεν διαθέτει ούτε κατ’ ελάχιστο.
Οπότε θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι, δηλαδή με προπαγάνδα και μόνο προπαγάνδα. Ίσως θα πρέπει να δανειστούμε την ανακαινισμένη πρόσφατα κεραία του ραδιοφωνικού σταθμού του Gliwice για να μεταφερθεί το μήνυμά της πιο καθαρά και πιο μακριά.