Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Συνελήφθη ακόμη ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της ’γκυρας Σινάν Αϊγκιούν και ο επικεφαλής της προσκείμενης στο «κεμαλικό μπλοκ» εφημερίδας «Τζούμχουριέτ» στην Αγκυρα. Μάλιστα στο σπίτι του κ. Αϊγκιούν βρέθηκε κι ένα περίστροφο, και οι ελεγχόμενες από την κυβέρνηση αρχές, διερευνούν κι άλλες κατηγορίες όπως ότι συνωμοτούσε με σκοπό την εκτέλεση σημαινόντων στελεχών της κυβερνώσας παράταξης.
Ο ίδιος ο Ερντογάν σε δηλώσεις του τόνισε ότι οι συλλήψεις σχετίζονται με την έρευνα για την αποσάθρωση της μυστηριώδους, ακραίας εθνικιστικής οργάνωσης Εργκένεκον, που έλαβε το όνομα της από το βουνό-θρύλος της τουρκικής εθνικιστικής μυθολογίας, στους πρόποδες του οποίους ανέτειλαν όλα τα τουρκικά φύλα. Η οργάνωση αυτή είχε σαν σκοπό, σύμφωνα με τις αρχές, να προβεί σε επιλεκτικές δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεων και άλλες στοχευμένες δράσεων με σκοπό να προκαλέσει την παρέμβαση του στρατού στην πολιτική ζωή. Δεν απέχει άλλωστε και τόσο πολύ το 1981 όταν ο στρατηγός Εβρέν με πρόσχημα την «αναρχία», τις πολιτικές δολοφονίες και τις βομβιστικές επιθέσεις, κατέλυσε την εύθραυστη δημοκρατία για να επιβάλει την τάξη με τον τρόπο που ο στρατός γνωρίζει πάντοτε καλά.
Με την κίνηση αυτή, πάντως,ο Ερντογάν, και οι όσοι συντάσσονται μαζί του, δείχνει ότι είναι έτοιμος να τραβήξει την σύγκρουση μέχρι τα άκρα και ότι μόνο έτοιμος δεν είναι να παραιτηθεί από τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Η ημερομηνία της σύλληψης των κεμαλιστών - 1η Ιουλίου- μόνο τυχαία δεν είναι, καθώς οι συλλήψεις έγιναν λίγο πριν το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ξεκινήσει να διερευνά την εισαγγελική εντολή με την οποία ζητείται το κλείσιμο του κυβερνώντος κόμματος με την κατηγορία ότι αποτελεί «κέντρο δράσεων αντίθετων με τον κοσμικό χαρακτήρα του πολιτεύματος».
Υπενθυμίζεται ότι το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας είχε πριν από μερικές εβδομάδες κρίνει αντισυνταγματικό και αντίθετο με την αρχή του κοσμικού κράτους, το νόμο του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που επέτρεπε την ισλαμική μαντήλα στα πανεπιστήμια, δίνοντας έτσι ένα έρεισμα για να καταδικαστεί το ΑΚΡ.
Ο Ερντογάν, μετά από εβδομάδες, στις οποίες επέλεξε να κρατήσει χαμηλό προφίλ και να μην τροφοδοτήσει περαιτέρω την «κόντρα», έδειξε σήμερα τις προθέσεις του. Οι συλλήψεις συνοδεύτηκαν από δηλώσεις στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του: «Αυτοί (οι κεμαλιστές) δεν μπορούν να ανεχθούν τη δημοκρατία, την ελεύθερη βούληση και τα αισθήματα και τις σκέψεις του λαού», είπε. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να παρομοιάσει τη σύγκρουση με τους κεμαλιστές ως σύγκρουση φωτός και σκότους, μεταξύ προόδου και οπισθοδρόμησης, στην οποία το φως φυσικά είναι ο ίδιος και το κόμμα του, το οποίο έχει ως έμβλημα ένα φωτεινό λαμπτήρα!
Με δεδομένες τις μεσιανικές αλληγορίες που χρησιμοποιεί αλλά και την πεποίθηση του τούρκου πρωθυπουργού, προερχόμενη από τις ισλαμικές του καταβολές, ότι είναι στρατηγός σε έναν πόλεμο εναντίον των «δυνάμεων της οπισθοδρόμησης», ο Ερντογάν δεν φαίνεται έτοιμος να κάνει πίσω. Θα χρησιμοποιήσει όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις για να νικήσει το κεμαλικό κατεστημένο, που έχει θεσμικό ρόλο για περισσότερα από 80 χρόνια στην Τουρκία, και τείνει να ταυτίζεται πολλές φορές με το ίδιο το τουρκικό κράτος.
«Το κράτος τώρα είμαστε εμείς» έχει πει σε παλαιότερη ομιλία του ο Ερντογάν ο οποίος φέρεται να θεωρεί τον εαυτό του τον «εκλεκτό» που θα καθαρίσει την Τουρκία από τις «δυνάμεις του σκότους».
Το θέμα είναι μέχρι που θα κλιμακωθεί η σύγκρουση αυτή και ποια θα είναι τα θύματα της. Προς το παρόν, θύμα είναι η τουρκική οικονομία και οι αγορές που πλήττονται ιδιαίτερα από την πολιτική κρίση αλλά και τα φτωχότερα οικονομικά στρώματα που δοκιμάζουν τις συνέπειες της κρίσης άμεσα στην αγοραστική τους δύναμη.
Τα μελλοντικά θύματα όμως μπορεί να είναι το ίδιο το πολίτευμα ή το κοινοβουλευτικό σύστημα της γείτονος, καθώς όσο η κρίση βαθαίνει τόσο πιο απρόβλεπτες διαστάσεις φαίνεται πως λαμβάνει και τόσο περισσότερους παράγοντες της πολιτικής ζωής παρασύρει στο διάβα της.
Στο τέλος αυτής της σύγκρουσης, το αποτέλεσμα τη