Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Πιθανότατα μάλιστα, σήμερα ή αύριο η Ελλάδα και η Ρωσία θα υπογράψουν τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού «South Stream» που θα διοχετεύει ρωσικό αέριο μέσω της Ελλάδας στην Ιταλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αν για κάποιους λόγους η συμφωνία δεν υπογραφεί κατά την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού στη ρωσική πρωτεύουσα, η πρόβλεψη είναι ότι θα υπογραφεί κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον.
Η υπογραφή μίας τέτοιας συμφωνίας είναι προφανώς πολύ σημαντικό γεγονός σε μία εποχή που η ζήτηση ενέργειας οδηγεί σε ανταγωνισμούς και πολιτικές ή οικονομικές κρίσεις. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, η επίσκεψη του κ. Καραμανλή καιη ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων έχει πολλές διαστάσεις, με δεδομένη την αντίθεση των ΗΠΑ. Είναι γνωστό ότι η Ουάσινγκτον αντιδρά λυσσασμένα σε κάθε προσπάθεια αναβάθμισης των ενεργειακών σχέσεων ευρωπαϊκών χωρών με τη Ρωσία, την οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να την κρατά «περικυκλωμένη» και την θέλει επίσης έξω από τα Βαλκάνια. Με αυτή την έννοια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει σηκώσει «μπαϊράκι» απέναντι στην υπερδύναμη, κάτι που έγινε οφθαλμοφανές στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, με το «όχι» στηνπρόσκληση για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, παρά τηνεπιμονή των αμερικανών.
Η Ελλάδα έχει ήδη υπογράψει μία ενεργειακή συμφωνία με τη Ρωσία για τηνκατασκευή του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, ενώ ο «South Stream» είναι ευθέως ανταγωνιστικός του αγωγού που πατρονάρουν οι αμερικανοί και θα διοχετεύει στην Ιταλία και την υπόλοιπη Ευρώπη αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και ίσως και από το Ιράκ, αλλά όχι από τη Ρωσία. Σ΄ αυτόντο αγωγό συμμετέχουμε και εμείς, αλλά όχι στον άλλον, που ονομάζεται «Nabucco» και θα διοχετεύει αέριο πάλι από το Αζερμπαϊτζάν και ενδεχομένως από το Τουρκμενιστάν στην Κεντρική Ευρώπη, όπως θέλουν αμερικανοί και ευρωπαίοι. Μιλάμε δηλαδή για «κόντρες» μεγάλων γαιοστρατηγικώνδιαστάσεων, στις οποίες η στάση μας εκνευρίζει την αμερικανική κυβέρνηση και το δείχνει. Αλλά είναι και αλήθεια ότι οι αγωγοί που είναι κάτω από την αμερικανική ομπρέλα αντιμετωπίζουν προβλήματα, το Αζερμπαϊτζάν δεν δείχνει ιδιαίτερη συμπάθεια προς τη χώρα μας και τελικά θα είμαστε στο έλεος των τουρκικών διαθέσεων, αφού περνούν από την Τουρκία.
Η προσέγγιση όμως Αθήνας και Μόσχας έχει και άλλες παραμέτρους και δεν αποκλείεται να φτάσει μέχρι την αγορά ρωσικών πυροσβεστικών αεροπλάνων από την Ελλάδα, ή ακόμη και στρατιωτικού εξοπλισμού, ενδεχόμενο που θα ενοχλήσει ακόμη περισσότερο την Ουάσινγκτον αν γίνει πραγματικότητα. Το αντάλλαγμα φαίνεται ότι θα είναι η υποστήριξη της Μόσχας στο Μακεδονικό -ήδη οι ρώσοι έχουν πει ότι θα αναγνωρίσουν την πΓΔΜ με όποιο όνομα συμφωνηθεί- και στο Κυπριακό, καθώς οι ρώσοι δεν ευνοούν την αλλαγή συνόρων χωρίς συναίνεση των ενδιαφερομένων, όπως δείχνει η στάση τους σχετικά με το Κόσοβο.
Ο κ. Πούτιν θέλει να εξασφαλίσει την συνέχιση της σχέσης και μετά την αποχώρησή του από την προεδρία στις 7 Μαίου και γι αυτό «θα συστήσει» τον κ. Καραμανλή στον διάδοχό του κ. Μεντβιέντεφ, ώστε «να εξασφαλιστεί» η συνέχεια. Από την πλευρά του ο έλληνας πρωθυπουργός επισημαίνει ότι η ελληνορωσική προσέγγιση έχει προοπτική, αφού το 2015 η Ελλάδα θα καταναλώνει 7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και το 80% θα προέρχεται από τη Ρωσία....
Το ερώτημα είναι βέβαια πως «τολμά» ο κ. Καραμανλής και κάνει τέτοια ανοίγματα προς τη Ρωσία, με τη συναίνεση μεν των άλλων ελληνικών κομμάτων, αλλά και με την αντίθεση των ΗΠΑ. Η εξήγηση ότι αυτό επιτάσσει το συμφέρον της χώρας και ότι αναμένει πολιτικά οφέλη στο εσωτερικό, μπορεί να ισχύει, αλλά δεν είναι επαρκής. Ισως να υπολογίζει ότι η αμερικανική πολιτική θα γίνει πιο ευέλικτη μετά την αποχώρηση του κ. Μπους από τον Λευκό Οίκο, αλλά μία εξίσου λογική εξήγηση είναι ότι η Αθήνα βρίσκει στηρίγματα στην Ευρώπη για την άσκηση αυτής της πολιτικής.
Πρώτη η Γερμανία και από κοντά η Γαλλία και η Ιταλία από τις μεγάλες χώρες- έχουν αναπτύξει ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία και επιδιώκουν την προσέγγιση με τη Μόσχα. Το Βερολίνο έχει υπογράψει σημαντικότατες συμφωνίες,