Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Η ιστορία άρχισε το 1993 και όχι από πρωτοβουλία του ελληνικού κράτους, αλλά από τηνέμπνευση που είχε μία ελληνίδα, η κα Νίκη Τζαβέλλα η οποία κάποτε διοικούσε τον ΟΑΕΔ, αργότερα έγινε βουλευτής επικρατείας και για ένα διάστημα διήυθυνε την Αθήνα-2004-,κατά τη διάρκεια συνεδρίου για την ενέργεια στις Βρυξέλλες.Η Ελλάδα ανησυχούσε τότε μήπως και βρεθεί ενεργειακά εξαρτημένη από την Τουρκία και εκεί, στις Βρυξέλλες, γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας το πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.Η κα Τζαβέλλα πρότεινε το σχέδιο στον στενό συνεργάτητου Λάτση,τον Νίκο Γρηγοριάδη, του οποίου ήταν σύμβουλοςκαι εκείνος άρχισε να το προωθεί με ενθουσιασμό, καθώς εκτίμησε ότι μεταξύ των άλλων,θα συνέβαλλε και στην θωράκιση της Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία. Τότε μπήκε «στο κόλπο» και ο Δ. Κοπελούζος.
Παράλληλα, η Κα Τζαβέλλα έκανε σχετική εισήγηση στον κ.Κ. Σημίτη, που ήταν τότε το 1994- υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Α. Παπανδρέου. Οι δύο συνεργάστηκαν στενά για να ενταχθεί το εγχείρημα στα ευρωπαϊκά ενεργειακά δίχτυα και το κατόρθωσαν το 1995, με την συμβολή και των ομίλων Λάτση και Κοπελούζου.Από τότε, ο Κ. Σημίτης προωθούσε το θέμα όπως μπορούσε, παρά τις πολύ μεγάλες δυσκολίες που υπήρχαν εξαιτίας των πιέσεων της Ουάσινγκτον, που δεν ήθελε με κανένα τρόπο να βάλει η Ρωσία ενεργειακό πόδι στην Ευρώπη, αλλά και λόγω της αμφιλεγόμενης στάσης της Βουλγαρίας. Ευτυχώς,ο κ. Καραμανλής κατάλαβε αμέσως την σημασία του αγωγού και έπεσε και αυτός με τα μούτρα στην προσπάθεια για την επίτευξη του σκοπού. Ετσι φτάσαμε σήμερα στην υπογραφή της συμφωνίας και μένει τώρα η κατασκευή του αγωγού. Ας ελπίσουμε ότι η κατασκευή θα ολοκληρωθεί ως το 2010, αν και υπάρχει πάντα ο φόβος των τρικλοποδιών.
Επίσημα, οι αμερικανοί εμφανίζονται πλέον να αποδέχονται την δημιουργία του συγκεκριμένου αγωγού, καθώς το κύριο μέλημά τους είναι να μην επιτρέψουν στην Ρωσία να παρέχει στην Ευρώπη φυσικό αέριο και από την νοτιοανατολική της πλευρά. Υποτίθεται ότι δεν θέλουν να εξαρτάται η Ευρώπη ενεργειακά από τη Ρωσία, αλλά στην πραγματικότητα τους ανησυχεί ότι η ενεργειακή συνεργασία πουήδη υπάρχει και επεκτείνεται μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας θα απλωθεί και σε άλλους τομείς, με «κίνδυνο» να επέλθει όσμωση μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας κάποιαστιγμή. Ας μην ξεχνάμε ότι η στρατηγική των ΗΠΑυπάρχει η θέση ότι «η ναυτική υπερδύναμη, δηλ. οιΗΠΑ, δεν πρέπει να επιτρέψουν να ξαναδημιουργηθεί νέα ευρωασιατική ηπειρωτική υπερδύναμη», σύμφωνα με τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, έναν από τους «γκουρού» της εξωτερικής πολιτικής των αμερικανών.
Χαρακτηριστικό της ανησυχίας που διακατέχει την Ουάσινγκτον είναι και το άρθρο που έγραψε η τουρκάλα σύζυγος του αμερικανού βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ματ Μπράϊζα και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα το υπερσυντηρητικού περιοδικού «NationalReview». Η κα Μπράϊζα εκτιμά ότι η κατασκευή του αγωγού θα υπονομεύσει όχι μόνο την ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ θα διαταράξει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις (Ελευθεροτυπία)! Ωστόσο οι αμερικανικές ανησυχίες δεν φαίνεται να πτοούν τους όλους τους ευρωπαίους, αν κρίνουμε από τις συμφωνίες που υπέγραψε ο κ. Πούτιν με την ιταλική κυβέρνηση, αλλά και από την θερμή συνάντηση που ε΄χε με τον Πάπα. Οι συμφωνίες αφορούν την διανομή φυσικού αερίου στην Ιταλία απ΄την «Γκάζπρομ» και πρωτόκολλο συνεργασίας στην κατασκευή επιβατικού αεροπλάνου.
Ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη τώρα, θα μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο που θα φθάνει στο βουλγαρικό λιμάνι με πλοία από το Νοβοροσίσκ. Αυτό σημαίνειότιγια τη Ρωσία μειώνεται η σημασία των Δαρδανελίων, αλλά ταυτόχρονα μειώνεται και ο κίνδυνος οικολογικής καταστροφής στα στενά τουΒοσπόρου, που είναι ήδη υπερφορτωμένα. Το πετρέλαιο θα φθάνει γρηγορότερα στον προορισμό του με πλοία που θα το φορτώνουν στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και με αυτή την έννοια όμως αυξάνεται ο κίνδυνος ρύπανσης για το Βόρειο Αιγαίο. Η Μόσχα βάζει ένα ακόμη ενεργειακό πόδι στην Ευρώπη με αυτό τον τρόπο, ξεπερνώντα σε ένα βαθμό και τον αποκλεισμό της από τον αγωγό Μπακού-Τσεϊχάν, Από την πλευρά της, η Ελλάδα αναλαμβάνει ρό