Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
«Τη στιγμή αυτή πολλά funds έχουν ήδη μειώσει τον «αέρα» από 8 φορές σε 4 φορές, ενώ και άλλα, προγραμματίζουν deleverage (μείωση των δανείων τους) της τάξεως του 50%, υπό την πίεση των τραπεζών. Έτσι αναγκάζονται να πουλάνε μαζικά μετοχές, πράγμα το οποίο δημιουργεί μεν ευκαιρίες, αλλά κρύβει και σοβαρούς κινδύνους. Οι παρεμβάσεις της FED είναι περιορισμένης απόδοσης. Είναι σαν να προσπαθείς με ένα τσιρότο να σταματήσεις αιμορραγία αρτηρίας» λέει ο κ. Πάρις Μπαντέκας της Meribis η οποία ξεκίνησε να λειτουργεί πριν από λίγους μήνες με έδρα το Λονδίνο, διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 350 εκατ. Δολαρίων και επενδύει σε μετοχές, παράγογα και ομόλογα στις διεθνείς αγορές.
Πολλά funds που λειτουργούν στην Αμερική αλλά και σε άλλες χώρες, αναγκάζονται να πουλήσουν περιουσιακά τους στοιχεία καθώς οι τράπεζες που τα δανείζουν κλείνουν τις στρόφιγγες και τους περιορίζουν τα δάνεια. «Δεν έχουν επιλογή» λέει ο κ. Μπαντέκας «Οι τράπεζες τους κόβουν τη χρηματοδότηση στο μισό και έτσι τα funds αναγκάζονται να πουλήσουν τις μισές μετοχές τους. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορούμε να γνωρίζουμε που θα φτάσει η πτώση των τιμών ούτε πόσο χρόνο θα κρατήσει. Αν δεν αλλάξει αυτή η κατάσταση θα μπούμε σε ένα πολύ επικίνδυνο σπιράλ».
Η ανησυχία πάντως των ξένων θεσμικών είναι διάχυτη και απεικονίζεται στις δηλώσεις όλων στο διεθνή τύπο αλλά και στις αναλύσεις των επενδυτικών τραπεζών. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι αισιόδοξες φωνές όπως της Citigroup και της Morgan Stanley,που μιλούν για ευκαιρίες αγορών στα σημερινά διορθωμένα επίπεδα των τιμών. Η αισιοδοξία τους εδράζεται κυρίως στο γεγονός ότι με βάση τους πολλαπλασιαστές των κερδών δηλαδή τα PE, οι τιμές πολλών καλών εταιριών δεν μπορούν να θεωρηθούν υπερτιμημένες σε σύγκριση με το παρελθόν.
Πράγματι, μπορεί η χρηματιστηριακή fundamental ανάλυση να μην δείχνει σημάδια φούσκας, αλλά το πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν προέρχεται τόσο από την υπερτίμηση των μετοχών, όσο από την ανησυχία των τραπεζών για τη δυνατότητα των εταιριών επενδύσεων να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Η σχέση ιδίων και δανεικών κεφαλαίων σε αυτές τις εταιρίες επενδύσεων ξεπερνά συχνά το 50% πράγμα το οποίο σημαίνει ότι αν διακοπεί η χρηματοδότηση, τότε οι εταιρίες επενδύσεων θα πρέπει να περιορίσουν αναλόγως τις τοποθετήσεις τους πουλώντας μετοχές.
Η ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
Παρά το γεγονός ότι οι τοπικές συνθήκες στο ελληνικό χρηματιστήριο δεν είναι κακές, δεδομένου ότι οι επενδύσεις δεν γίνονται σε μεγάλο βαθμό με δανεικά και δεδομένου ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, η Σοφοκλέους δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Ο λόγος είναι απλός. Εφόσον οι ξένοι οίκοι διαθέτουν περισσότερο από το 50% της κεφαλαιοποίησης του ελληνικού χρηματιστηρίου, αυτοί είναι που θα καθορίσουν και την πορεία του. Εφόσον οι ξένοι οίκοι προχωρούν σε πωλήσεις για μείωση των δανείων τους, θα πουλήσουν και ελληνικές μετοχές από τα χαρτοφυλάκια τους. Και είναι λογικό ότι όταν τόσο μεγάλοι επενδυτές αναγκάζονται έστω και για εξωγενείς λόγους να πουλάνε μετοχές μια μικρή αγορά όπως η Σοφοκλέους θα υποφέρει. Αρκεί κανείς να αναλογισθεί ότι στις περισσότερες εταιρίες, οι ξένοι θεσμικοί κατέχουν πάνω από 50% των μετοχών, οι βασικοί μέτοχοι έχουν διατηρήσει 25-35%και μόνο 15% βρίσκεται διεσπαρμένο στα χέρια του ευρύτερου επενδυτικού κοινού. Αν υποθέσουμε ότι οι βασικοί μέτοχοι είναι διατεθειμένοι να διατηρήσουν το ποσοστό τους, οι πωλήσεις των ξένων που κατέχουν το 50% θα καθορίσουν τις τιμές για το 15% της διασποράς των μετοχών. Και το πιο παράδοξο είναι ότι οι οι «καλές» μετοχές κινδυνεύουν περισσότερο από τις άλλες, δεδομένου ότι οι ξένοι επενδυτές έχουν επενδύσει μόνο σε αυτές. Σε μετοχές της περιφέρειας που δεν έχουν επενδύσει οι ξένοι, η υποχώρηση των τιμών μπορεί να προέλθει μόνο από το γενικό κλίμα και όχι από τις μαζικές πωλήσεις.
Όσον αφορά στη μακροπρόθεσμη επενδυτική πολιτική, μπορούμε να υποθέσουμε με σχετική ευκολία ότι οι τιμές θα επανέλθουν στα υψηλότερα επίπεδα τους όταν η κρίση παρέλθει, συνεπώς για έναν μακροπρόθεσμο χρηματιστηριακό επενδ