Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο reporter.gr
![Reporter.gr on Google News](/images/google%20news/reporter%20news%20300x100.png)
Επισημαίνει δε, ότι οι βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι έχουν υποχωρήσει χάρη στην παρέμβαση των διεθνών οργανισμών και της ΕΕ, γεγονός που αυξάνει την αισιοδοξία ότι η παρούσα κρίση δεν θα αναχαιτίσει την διαδικασία σύγκλισης των οικονομιών αυτών με την υπόλοιπη Ευρώπη, που καλούνται να αντιμετωπίσουν με συνέπεια και ορθό σχεδιασμό τις μέσο-μακροπρόθεσμες προκλήσεις της παγκόσμιας κρίσης.
Πιο αναλυτικά, η Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών και Προβλέψεων της Eurobank EFG, στην οποία προΐσταται ο Καθηγητής κ. Γκίκας Χαρδούβελης, εξέδωσε σήμερα το τρίτο τεύχος του τέταρτου τόμου της περιοδικής έκδοσης Οικονομία και Αγορές.Στο τεύχος αυτό φιλοξενείται το άρθρο του κ. Ιωάννη Γκιώνη, Research Economist της Διεύθυνσης Οικονομικών Μελετών της Eurobank EFG με τίτλο: «H Χρηματοοικονομική Κρίση και η Νέα Ευρώπη». Συμβολή στο άρθρο είχε και η κα. Σπυριδούλα Δρακοπούλου, οικονομική αναλύτρια.
Αν και σχετικά αλώβητες μέχρι την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι πραγματικές οικονομίες της Νέας Ευρώπης (ΝΕ) βιώνουν σημαντικές πιέσεις από την συνεχιζόμενη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Ωστόσο, η βελτίωση του παγκόσμιου επενδυτικού κλίματος και η παροχή των προγραμμάτων αρωγής από τους διεθνείς οργανισμούς συνέβαλλαν στη σταθεροποίηση των τοπικών νομισμάτων και αγορών. Εξάλλου, η μακροπρόθεσμη δέσμευση των ξένων κυρίως επενδυτών στη Νέα Ευρώπη έχει αποτρέψει μαζικές κεφαλαιακές εκροές. Έως σήμερα, παρά την δυσμενή παγκόσμια οικονομική συγκυρία, τα σενάρια καταστροφής για τις χώρες αυτές δεν επαληθεύθηκαν διαψεύδοντας έτσι, τις προβλέψεις διεθνών οίκων ανάλυσηςαπό το περασμένο φθινόπωρο.
Στη μελέτη εξετάζονται τρία ερωτήματα:
Το πρώτο ερώτημα που πραγματεύεται είναι η αναπόφευκτη σύγκριση των χωρών της Νέας Ευρώπης με αυτές που επλήγησαν από την Ασιατική κρίση. Παρά τις ομοιότητες που υπάρχουν μεταξύ των χωρών της ΝΕ σήμερα και αυτών της ΝΑ Ασίας πριν την κρίση των «Ασιατικών Τίγρεων» το 1997, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές διαρθρωτικού χαρακτήρα. Οι οικονομίες της ΝΕ όπως και αυτές της ΝΑ Ασίας, παρουσίασαν πριν την κρίση ταχεία και ισχυρή ανάπτυξη που βασίστηκε σε εξωτερική χρηματοδότηση και μακροοικονομικές ανισορροπίες, οι οποίες στην ΝΕ εμφανίζονται πιο έντονες.
Ωστόσο, η κρίση στην Ν. Ασία ξεκίνησε ως μια περιφερειακή κρίση, ανεξάρτητη από το ευρύτερο παγκόσμιο οικονομικό κύκλο ανάπτυξης. Παράλληλα, η συμμετοχή των περισσότερων χωρών της ΝΕ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο στόχος της επικείμενης ένταξης τους στην Ευρωζώνη επιτρέπει την πρόσβαση σε περισσότερα κονδύλια και πολιτική-διοικητική υποστήριξη. Επιπλέον, η έκταση της κρίσης ήταν πολύ μεγαλύτερη στην περίπτωση της ΝΑ Ασίας από ό,τι στη ΝΕ, τόσο σε επίπεδο των υποτιμήσεων των εγχώριων νομισμάτων όσο και των απωλειών σε όρους ανάπτυξης. Ένας ακόμα λόγος που διαφοροποιεί τη ΝΕ από την ΝΑ Ασία έχει να κάνει με το είδος των κεφαλαιακών εισροών στη ΝΕ, οι οποίες είχαν κυρίως τη μορφή άμεσων ξένων επενδύσεων. Επίσης η ΝΕ φαίνεται να διαθέτει περισσότερα συναλλαγματικά διαθέσιμα για κάλυψη των άμεσων αναγκών της.
Το δεύτερο ερώτημα αφορά τους βραχυπρόθεσμους κινδύνους για τη Νέα Ευρώπη.
Ο πρώτος παράγοντας προέρχεται από την επιβράδυνση των κεφαλαιακών εισροών. Η παρουσία του ΔΝΤ στην περιοχή λειτούργησε έγκαιρα και καταλυτικά στην εξασφάλιση εξωτερικής χρηματοδότησης και στη μείωση του επενδυτικού κινδύνου. Η πιθανότητα λοιπόν μιας απότομης διακοπής των κεφαλαιακών εισροών έχει μειωθεί σημαντικά, χωρίς βέβαια να έχει εξαλειφθεί πλήρως. Αυτό δεν αποκλείει να χρειαστεί και πρόσθετη χρηματοδότηση από τους διεθνείς οργανισμούς, η οποία όμως είναι διαθέσιμη. Αυτό είναι σημαντικό γιατί η επιβράδυνση των κεφαλαιακών εισροών έχει άμεση αρνητική επίπτωση στην οικονομική δραστηριότητα, λόγω της αδυναμίας χρηματοδότησης της εγχώριας κατανάλωσης και των εγχώριων επενδύσεων.
O δεύτερος παράγοντας αφορά την πιθανότητα να μη σημειωθεί ορατή ανάκαμψη των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης. Οι ρυθμοί πιστωτικής επέκτασης, σημείωσαν κατακόρυφη κάμψη, με αποτέλεσμα να διαμο