Πιο αναλυτικά, όπως προκύπτει από την έκθεση του WMO για την κατάσταση των παγκόσμιων υδάτινων πόρων, τα αποθέματα νερού της Γης, -στα οποία περιλαμβάνονται οι λίμνες, η υγρασία της βλάστησης, οι παγετώνες και τα χιόνια-, παρουσιάζουν πτωτική πορεία εδώ και περίπου μία δεκαετία.

Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών προειδοποιεί ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να έχει «σοβαρές μελλοντικές επιπτώσεις», καθώς τα αποθέματα νερού λειτουργούν ως ένα φυσικό «μαξιλάρι» για τον πλανήτη κατά τις περιόδους εξαιρετικά περιορισμένων βροχοπτώσεων. Η σημασία τους γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε χρονιές όπως το 2025, κατά τις οποίες οι υδατικές ροές σε πολλές περιοχές του κόσμου υποχώρησαν σημαντικά.

«Εξαντλούμε τον αποταμιευτικό μας λογαριασμό», δήλωσε χαρακτηριστικά η γενική γραμματέας του WMO, Σελέστ Σάουλο, επισημαίνοντας ότι τα παγκόσμια αποθέματα νερού στην ξηρά βρίσκονται σε πτωτική τροχιά από την περίοδο 2014-2016. «Πρόκειται για μια επίμονη τάση, μια προειδοποίηση που διαρκεί εδώ και μία δεκαετία», πρόσθεσε.

Τα στοιχεία του WMO δείχνουν ότι το 2025 οι ποτάμιες ροές ήταν χαμηλότερες από τα κανονικά επίπεδα σε περισσότερες από το ένα τρίτο των λεκανών απορροής παγκοσμίως. Η συγκεκριμένη χρονιά συγκαταλέγεται, μάλιστα, μεταξύ των πιο άνυδρων για τα ποτάμια σε παγκόσμιο επίπεδο κατά την περίοδο των 35 ετών για την οποία υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Η εικόνα, ωστόσο, δεν ήταν ομοιόμορφη σε όλες τις περιοχές. Σε ορισμένες λεκάνες απορροής, μεταξύ άλλων σε τμήματα της νότιας Ασίας, καταγράφηκαν υπερβολικά υψηλές ποσότητες νερού. Η έντονη αυτή διαφοροποίηση μεταξύ περιοχών αποτελεί, σύμφωνα με την έκθεση, ακόμη μία ένδειξη ότι ο παγκόσμιος κύκλος του νερού γίνεται ολοένα πιο ασταθής και απρόβλεπτος.

Την ίδια στιγμή, το 2025 σημειώθηκε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά σημαντική απώλεια παγετώνων σε όλες τις περιοχές του κόσμου. Η συνεχιζόμενη υποχώρησή τους αναμένεται να ενισχύσει τη μακροπρόθεσμη ανασφάλεια ως προς τη διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων, καθώς οι παγετώνες αποτελούν σημαντικές φυσικές «δεξαμενές» γλυκού νερού.

Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με τη μείωση των αποθεμάτων νερού στην ξηρά και τις ολοένα πιο ακραίες και απρόβλεπτες μεταβολές στον κύκλο του νερού, αναδεικνύει τις αυξανόμενες πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι υδάτινοι πόροι παγκοσμίως.